Ümraniye’de yaşıyorum ve metroya 6 dakikada varılıyor.
Mekân tercihi, randevunun nasıl kurulacağını büyük ölçüde belirliyor. Ev dışında görüşenler için ulaşım süresi randevu saatine ekleniyor ve bu da telefonda konuşuluyor. Bir kısmı yalnızca kendi evinde ağırlıyor, bir kısmı otel ve rezidansa geliyor, bazıları ise ikisini birden yazıyor. Yer konusunda anlaşmadan saat vermemek yaygın bir alışkanlık hâline gelmiş. Mekân netleşmeden diğer ayrıntıların konuşulması pek işe yaramıyor.
İsmim Mısra. Ümraniye’de 7 yıldır oturuyorum ve minyon olduğum için kalabalık yerlerde kaybolduğum çok oldu; buluşma noktalarını belirgin yerlerden seçiyorum. Pratik çözüm.
Saatlerim öğleden sonra üçten geceye kadar ve 8 yıldır aynı aralıkta çalışıyorum. Sabah randevusu almıyorum; ilk randevum 13.00’ten sonra.
Prezervatif her görüşmede kullanılır ve 8 yıldır tek istisna yaşanmadı. Ödeme buluşmadan evvel yapılır ve rakam bellidir; 8 yıldır rakam sabit kaldı. Randevudan 25 dakika evvel adres bilgisi gider. Esnetmem.
Fotoğraflarım 3 aylıktır ve müdahale edilmedi. Alkollü gelen kişiyi ağırlamıyorum ve reşit olmayanla oturmam ve bu 2 kural 8 yıldır değişmedi.
Kayıt yapılmasına izin vermiyorum ve telefonların sessizde kalmasını istiyorum; bu şart 8 yıldır yerinde. Buluşma noktalarını 2 seçenekle sınırlı tutuyorum. Katıyım.
Ümraniye’de geçirdiğim yedi yıl içinde semtin ulaşım ağının ne kadar geliştiğini gördüm ve artık şehrin her yerine kısa sürede gidebiliyorum.
İnsanı bu işte en çok yıpratan şey belirsizlik ve ben o belirsizliği ortadan kaldırmak için elimden geleni yapıyorum; her şeyi açıkça anlatmak bana hiç zor gelmiyor. Bu benim tarzım.
Misafirimi kapıya kadar geçirmek bende yerleşmiş bir alışkanlık ve ayrılırken kimseyi sıkıştırmam; son birkaç dakikanın da rahat geçmesini gerçekten önemsiyorum.